Home » Schrijven » Persoonlijk » Op reis

Op reis

Ik ben op reis. Sinds woensdag al. Ondanks de drukte op het vliegveld ging ik ervandoor. Hoog vloog ik. Ik zag het land als een lappendeken onder me. De mensen houden blijkbaar van vierkante stukken land, dat bakent zo lekker af. En onze hoofden willen zo graag afbakenen, want doen we dat niet dan worden onze hoofden gek omdat er teveel informatie ongebreideld op ons afkomt.

Afbakenen dus. Inkapselen in ons hoofd, liefst op basis van eerdere ervaringen. Als er al een vakje voor is dan kan de huidige ervaring daar mooi bij. Want onze hoofden zijn ook best lui. De hoofden denken al heel snel: ‘O ja dat ken ik al wel,’ waardoor (soms cruciale) details over het hoofd gezien worden. Soms met best kwalijke gevolgen.

Maar goed, ik hield mijn luie hoofd vanaf woensdag mooi voor de gek. Ik had al vakjes voor reizen in mijn hoofd. Ik kon mij dat goed herinneren. Ik ging lekker die vakjes openen, want dat kan ook. In plaats van een vakje te openen bij een ervaring dacht ik aan ervaringen die al aanwezig waren in vakjes in mijn hoofd. Ik keek nog even naar een vakantiekiekje en ja hoor, daar was mijn hoofd al bij het juiste vakje.

En zo ging ik op reis. Op reis naar Amerika. Ik sprak met de Vietnamveteraan in Los Angeles en rende angstig door Miami Beach. Maar ik ging daarna slenteren in Minsk en Istanbul. Toen ik er flauw van was ging ik lekker op het strand liggen in Rosas, Spanje. Want reizen in je hoofd gaat razendsnel. Ook als het druk is op het vliegveld. Of als je net geopereerd bent en je nauwelijks een stap naast je bed kunt zetten.

Mijn hoofd dacht dat het allemaal echt was. Nou ja bijna dan, ik ben niet gek. Hoewel we ons lang niet altijd bewust zijn van de vakjes in onze hoofden was ik me dat in dit geval wel. Maar toch voelde ik de warme wind, ik hoorde de golven, luid getoeter, het gelach van reisgenoten. Ik voelde vakantiegevoel.

Ik stop even met schrijven want ik ga opnieuw op reis. Naar Schotland dit keer.
Ik ben er zo.