Home » Werken » Leiding » Leiding ontvangen

Leiding ontvangen

Huh? We spreken toch altijd over leiding géven? Boekenkasten staan vol met managementmethodes en op LinkedIn word je doodgegooid met cursussen hoe de manager weer zichzelf mag zijn en als mens de groep tegemoet mag treden en nog steeds richting kan geven. Zelfs de voetbalcoach luistert tegenwoordig naar de spelers. We zijn op de goede weg immers!

Zeker! Stokslagen en geselingen op de werkvloer komen allang niet meer voor. Vrij opgelucht gaan de medewerkers naar het werk. Fluks aan het werk. Vaak met de intentie om het goed te doen. Goed je best doen eindigt immers minder vaak in ontslag en vaker in een loonsverhoging of een betere positie. Zelfs vrij weinig doen, niet opvallen en jaren volhouden leiden vaak op basis van anciënniteit tot een betere positie.

Die houding van de medewerker zien we nog best vaak. Meedoen met de stroom. Als er wat moet gebeuren kijken we eerst naar de chef; wat vindt zíj ervan? We kunnen dan mooi onze mening erop afstemmen. Een passief-opportunistische houding uiteindelijk. Als er kritiek is hoor je het in de wandelgangen en in de koffiehoek bij de thee. Openlijk uitkomen voor een afwijkende mening, zelf het initiatief nemen voor een verbetering en zelf een gesprek organiseren voor meer openheid komt vanuit de werkvloer minder vaak voor dan vanuit de top van het bedrijf. Nee ik heb daar geen cijfers voor maar menigeen zal het herkennen, daar ben ik van overtuigd. Angstcultuur bestaat nog steeds.

Veel managers zijn inmiddels best wel mens geworden. Ze hebben goed hun best gedaan. Ze hebben geïnvesteerd in hun ontwikkeling om beter leiding te geven. Weinig bedrijven leiden managers op tot tiran of beul. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, die zijn er altijd. Maar de ingeslepen angst is niet altijd meer gegrond. Bedrijven of instellingen met een angstcultuur halen tegenwoordig wel het nieuws. Het wordt openlijk veroordeeld. Sommige scholen hebben het nog zwaar. Meester voor de klas die doceert en de rest houdt zijn mond is niet meer van deze tijd immers. Het wordt ook steeds meer een uitzondering gelukkig.

Het punt is dat mensen op de werkvloer best stil mogen staan bij de manier waarop ze leiding ontvangen. Angst is een slechte raadgever en houdt zichzelf in stand. Passiviteit in je functie omdat een ander wel zal beslissen leidt uiteindelijk tot ongelukkig voelen. Mopperen in een hoekje of op het toilet verzuurt. Niet zwijgen of juist roepen, maar een dialoog met argumenten leiden tot begrip en gelijkwaardigheid. Een volwassen werkrelatie begint met een basis van gelijkwaardigheid, het geldt waarschijnlijk voor elke goede relatie. Die gelijkwaardigheid in het benaderen van elkaar, ongeacht je rol in de organisatie, is essentieel om samen doelen te bereiken.
Tijd om daar eens wat aan te doen.
Laat je horen.