02-09-2013. Naar aanleiding van een initiatief van Mary Sjabbens werd ik zelf ook eens bevraagd, een leuke ervaring. Zo ontstond een heus bloginterview.
Wil jij je even voorstellen?
Ik ben Gerard Jans, net 49 geworden. Ik woon in Peize, vlak onder Groningen. Ik ben ook vader, en wel van vier zonen, dus ik zie er wat ouder uit dan ik in werkelijkheid ben.
Wat is de reden dat je bent gaan bloggen?
Het zit in het bloed. Als kind moest ik de opstellen al voorlezen voor de klas. Daar had ik niet altijd zin in trouwens, haha.
Hoe lang blog jij al?
Het is allemaal wat regelmatiger geworden sinds ik in 2009 min of meer een bore-out had op mijn toenmalige werk. Bij een bore-out span je je feitelijk geestelijk te weinig in. Schrijven was toen een mooie inspanning. En dat is gebleven, ondanks dat ik nu een leuke baan heb. Van noodzaak naar hobby, zoiets.
Hoe vaak blog jij?
Daar is geen peil op te trekken. Het hangt er van af of iets me interesseert of niet, of dat ik mensen tegenkom die in een verhaal passen.
Heb jij vaste tijden waarop jij je blogs schrijft?
Nee. Als ik maar een vrij rustig momentje heb.
Blog jij over alles?
In principe wel. Hoewel ik geleerd heb dat sommige onderwerpen precair zijn en zelfs agressiviteit kunnen uitlokken.
Hoe zou jij jouw blogs omschrijven?
Daar zit wel een duidelijke tweedeling in. Enerzijds schrijf ik over het leven, over mensen zoals jij en ik. Anderzijds schrijf ik teksten als adviseur en journalist, over het zakelijke leven, onderzoek en actualiteit, dat soort zaken.
Heb jij altijd een thema of idee waarover je wilt bloggen of komt dat pas als je er voor gaat zitten?
Teksten zitten meestal in mijn hoofd, ze moeten even uitgetypt worden. Ik blog vaak een verhaal dat is opgebouwd uit verschillende momenten. Figuur A zegt of doet iets een jaar geleden en figuur B sluit daar op aan vorige week. Dan ontstaat een verhaaltje. Als ik zakelijk schrijf hangt er vaak meer een thema aan. ICT, verandermanagement of leiderschap bijvoorbeeld. Of een interview.
In hoeverre en waarom houd jij rekening met jouw lezers, of doe je dat helemaal niet?
Eigenlijk niet. Ik merk wel eens dat mensen zich onbedoeld herkennen in teksten. Zulke mensen houden waarschijnlijk alleen van realistische schilderkunst. Ik ben meer een impressionist. Ik zeg niet dat mensen niet voorkomen in mijn teksten, maar het is nooit rechtstreeks of opzettelijk kwetsend of zo, daar heb ik helemaal geen zin in. Ja, behalve als ik een politicus op de korrel neem of zo, haha. Ik probeer wel mensen te bereiken en aan het denken te zetten. In die zin houd ik rekening met mijn lezers.
Zijn er onderwerpen waarover je wilt schrijven maar het nog niet durft/wil/kan?
Ik zei net al dat de mogelijkheid bestaat dat als je te scherp schrijft je groepen mensen tegen je krijgt. Dat is mezelf niet overkomen gelukkig, maar iemand uit mijn omgeving wel, tot in de persoonlijke leefomgeving aan toe. Daar ben ik wel wat voorzichtiger door geworden. Bovendien houd ik ook rekening met mijn werkgever, er staat wel ergens een disclaimer, maar ergens is alles natuurlijk met elkaar verbonden.
Hoe belangrijk zijn de statistieken voor jou?
Het is niet arrogant bedoeld, maar de leescijfers zijn voor mij minder belangrijk dan toen ik begon. Over het algemeen worden stukjes goed gelezen, en dat vind ik mooi. Maar exact hou ik het niet meer bij. Bottom line geldt eigenlijk dat als een tekst voor ook maar één persoon een positief effect heeft, ik tevreden ben.
Op wat voor manier en waar, maak je kenbaar dat je een nieuw blog hebt geschreven?
Daar zit nog een verbeterpuntje. De meeste teksten verspreid ik via social media. Een paar jaar terug meer via inhoudelijke websites en kranten. Dat laatste beviel eigenlijk beter. Ik moet daar wat meer tijd in steken.
Ben je tevreden over jouw site?
Ja. Recent heb ik wat sites samengevoegd tot een en dat geeft wat meer overzicht vind ik.
Wat vind je van de reacties van lezers op jouw blog?
Elke serieuze reactie telt voor mij en waardeer ik altijd erg.
